اخبار

یک مقاله جدید نشان می‌دهد که کاهش سدیم و افزایش مصرف پتاسیم با هم می‌توانند به طور قابل توجهی از فشار خون پشتیبانی کنند.

در حالی که تحقیقات گذشته تنها بر مصرف سدیم متمرکز بودند، تحقیقات جدیدتر نشان می‌دهد که نسبت سدیم به پتاسیم، پیش‌بینی‌کننده قوی‌تری برای سلامت قلب است.

کارشناسان توصیه می‌کنند برای پیشگیری و مدیریت بهتر فشار خون بالا، غذاهای کامل سرشار از پتاسیم مانند موز، سیب‌زمینی و اسفناج مصرف کنید و همچنین مصرف سدیم را کاهش دهید.

گزارش جدیدی که در مجله آمریکایی تغذیه بالینی منتشر شده است، به روزرسانی دستورالعمل‌های فعلی کاهش فشار خون را ضروری می‌داند و توصیه می‌کند که افراد مصرف پتاسیم خود را افزایش دهند و در عین حال مصرف سدیم خود را نیز کاهش دهند تا فشار خون به طور مؤثرتری مدیریت شود.

با توجه به اینکه اکثر آمریکایی‌ها روزانه حدود ۳۴۰۰ میلی‌گرم سدیم مصرف می‌کنند که از ۲۳۰۰ میلی‌گرم توصیه شده توسط دستورالعمل‌های فدرال و بهداشتی بیشتر است، این توصیه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بیشتر این میزان مصرف، تقریباً ۷۰٪، از رستوران‌ها و غذاهای فرآوری شده نیز تأمین می‌شود.

با توجه به این واقعیت که بیش از ۹۸٪ از بزرگسالان آمریکایی توصیه‌های غذایی روزانه برای پتاسیم را نیز رعایت نمی‌کنند، این آمار توضیح می‌دهد که چرا فشار خون بالا لقب "قاتل خاموش" را به خود اختصاص داده است.

فشار خون بالا که اغلب در طول سال‌ها بدون هیچ علامت ظاهری پیشرفت می‌کند، حدود ۱۲۰ میلیون نفر را در ایالات متحده تحت تأثیر قرار می‌دهد. منبع معتبری در ایالات متحده.

Medical News Today با سه متخصص - دکتر لئونارد پیانکو، متخصص قلب و عروق دارای مجوز در فلوریدا، دکتر یاز دابول، متخصص قلب و عروق، سرپرست برنامه تصویربرداری پیشرفته قلبی در بیمارستان هریسون مموریال در سینتیانا، کنتاکی، و جن هرناندز، متخصص تغذیه کلیوی دارای مجوز، متخصص تغذیه بالینی، متخصص تغذیه بالینی، متخصص تغذیه کلیوی - صحبت کرد تا در مورد چگونگی کمک افزایش مصرف پتاسیم به مدیریت بهتر فشار خون و اینکه آیا گروه‌های خاصی از افراد باید در مورد مصرف پتاسیم خود مراقب باشند، بحث کنند.

چرا پتاسیم برای فشار خون مهم است؟

تحقیقات اخیر نشان داده است که نسبت سدیم به پتاسیم، پیش‌بینی‌کننده دقیق‌تری برای پیامدهای قلبی عروقی نسبت به سدیم به تنهایی است. مصرف زیاد سدیم همچنین با خطر بیشتر فشار خون بالا و بیماری‌های قلبی عروقی مرتبط بوده است.

هرناندز گفت: «یک متاآنالیز در سال ۲۰۲۵ نشان داد که اضافه کردن حدود ۲۰۰۰ میلی‌گرم پتاسیم در روز می‌تواند فشار خون سیستولیک را حدود ۵ میلی‌متر جیوه [میلی‌متر جیوه] و فشار خون دیاستولیک را حدود ۳ میلی‌گرم جیوه در افراد مبتلا به فشار خون بالا کاهش دهد.»

روشی که پتاسیم به دستیابی به این تعادل کمک می‌کند، از طریق متعادل کردن اثرات سدیم است که به دفع سدیم اضافی از بدن و افزایش شل شدن رگ‌های خونی کمک می‌کند.

پیانکو گفت که اگرچه استاندارد فعلی، رژیم غذایی کم سدیم را برای کمک به کاهش فشار خون ترجیح می‌دهد، اما بحث در مورد اضافه کردن پتاسیم به رژیم غذایی چیز جدیدی نیست.

او توضیح داد: «پتاسیم یک ماده معدنی حیاتی برای حفظ هموستاز است و سطوح خیلی بالا یا خیلی پایین آن می‌تواند برای سلامتی شما مضر باشد. این گزارش تأکید می‌کند که چگونه سدیم و پتاسیم با هم برای تنظیم تعادل مایعات و فشار خون کار می‌کنند و چگونه تغذیه متعادل، مانند برنامه غذایی DASH، در کاهش فشار خون مؤثر است.»

آیا فقط افزایش پتاسیم به کاهش فشار خون کمک می‌کند؟

هرناندز مجدداً تأکید کرد که افزایش پتاسیم بدون کاهش سدیم همچنان می‌تواند به فشار خون بالا کمک کند. او گفت: «دستورالعمل‌های بالینی انجمن قلب آمریکا/کالج قلب و عروق آمریکا در سال ۲۰۲۵ بیان می‌کنند که افزایش متوسط ​​پتاسیم به تنهایی می‌تواند فشار خون را به طور متوسط ​​تقریباً ۶/۴ میلی‌متر جیوه کاهش دهد.»

هرناندز تأکید کرد: «با این حال، قدرتمندترین راه برای کاهش و کنترل فشار خون، ترکیبی از افزایش پتاسیم در عین پایبندی به رژیم غذایی کم سدیم است.»

پیانکو گفت: «تعادل کلیدی است. بیمار هرگز نباید فرض کند که رژیم غذایی به تنهایی فشار خون را به طور کامل کاهش می‌دهد. تغییرات غذایی مکمل دارو هستند.»

وقتی از هرناندز پرسیده شد که چگونه افراد می‌توانند تشخیص دهند که آیا نیاز به افزایش مصرف پتاسیم خود دارند، توصیه‌های زیر را ارائه داد:

"یک نقطه شروع خوب هنگام بررسی اینکه آیا باید پتاسیم خود را افزایش دهید یا خیر، شروع با یک دفتر خاطرات غذایی است. برخی از برنامه‌ها و مجلات آنلاین عالی در دسترس هستند که می‌توانند تخمینی از میزان مصرف پتاسیم شما ارائه دهند."

او گفت: "ارائه این اطلاعات به پزشک یا متخصص تغذیه، نقطه شروع بسیار خوبی برای شروع گفتگو و همچنین تعیین اهداف واقع‌بینانه خاص در مورد میزان مصرف روزانه پتاسیم و همچنین ایده‌هایی در مورد چگونگی دستیابی به هدف روزانه پتاسیم شما است."

مردم چقدر سریع می‌توانند انتظار دیدن نتایج را داشته باشند؟

بعید است که افزایش مصرف پتاسیم اثرات فوری داشته باشد و ممکن است هفته‌ها طول بکشد تا نتایج خود را نشان دهد.

پیانکو گفت: «پاسخ بسیار فردی است. برخی در عرض یک هفته پاسخ می‌دهند و برخی دیگر به زمان بیشتری برای مشاهده تغییر در فشار خون نیاز دارند. برخی از عواملی که بر پاسخ تأثیر می‌گذارند عبارتند از داروها، ژنتیک و سن.»

دعبول گفت که این جدول زمانی می‌تواند از چند روز تا یک هفته متغیر باشد. او توضیح داد:«در ابتدا، کاهش سدیم با کاهش حجم کل بدن، فشار خون را کاهش می‌دهد. در نهایت، قلب و کلیه‌ها سدیم را از بدن (عمدتاً از طریق ادرار) دفع می‌کنند و در نتیجه فشار خون که در اوایل بیماری مشاهده می‌کنیم، کاهش می‌یابد. سپس با گذشت زمان، در ۱ تا ۲ هفته اول، اثر پتاسیم شروع می‌شود، به این ترتیب پتاسیم به شل شدن رگ‌های خونی کمک می‌کند و کاهش تدریجی فشار خون را تا زمانی که در عرض چند هفته تثبیت شود، حفظ می‌کند.»

او افزود: «با این حال، توجه داشته باشید که اعداد فشار خون باید در طول زمان تحت نظر باشند و اگر اعداد نهایی فشار خون (علیرغم مداخلات رژیم غذایی) به مرور زمان منجر به رسیدن به هدف فشار خون نشوند، بهتر است با پزشک خود در مورد ترکیب رژیم غذایی با سایر استراتژی‌های کاهش فشار خون، مانند اضافه کردن یک برنامه ورزشی یا داروهای تجویزی، مشورت کنید.»

افراد روزانه چقدر سدیم باید مصرف کنند؟

پیانکو گفت: «انجمن قلب آمریکا توصیه می‌کند که بیش از ۲۳۰۰ میلی‌گرم سدیم در روز مصرف نشود، و هدف ایده‌آل برای اکثر بزرگسالان، به ویژه افراد مبتلا به فشار خون بالا، تقریباً ۱۵۰۰ میلی‌گرم است.»

با این حال، او تأکید کرد که مشکل واقعی مصرف سدیم، نمک اضافه شده به وعده‌های غذایی از نمکدان‌ها نیست، بلکه نمک پنهان در غذاهایی مانند غذاهای رستورانی، غذاهای کنسروی یا منجمد و نان و تنقلات بسته‌بندی شده است.

کارشناسان همچنین پیروی از رژیم غذایی «رویکردهای غذایی برای توقف فشار خون بالا» (DASH) و بررسی برچسب‌های مواد غذایی از نظر میزان سدیم و پتاسیم را توصیه می‌کنند.

چه غذاهایی پتاسیم بالایی دارند؟

هرناندز گفت میوه‌ها، سبزیجات و حبوبات غذاهای سرشار از پتاسیم هستند که می‌توانند به کاهش فشار خون کمک کنند.

پیانکو گفت موز اغلب انتخاب اول برای افزایش پتاسیم است.

او گفت: «اما طالبی نیز میوه‌ای سرشار از پتاسیم است. منابع دیگری از جمله لوبیا سفید، عدس، ماست ساده، ماهی سالمون، سیب‌زمینی پخته با پوست، اسفناج و ادامامه وجود دارد که برخی از آنها پتاسیم بیشتری نسبت به موز دارند.»

انجمن قلب آمریکا در حال حاضر توصیه می‌کند که روزانه ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ میلی‌گرم پتاسیم برای کمک به مدیریت فشار خون مصرف شود.

هرناندز برخی از غذاهای سرشار از پتاسیم را که باید در رژیم غذایی خود بگنجانید، فهرست کرد:

سیب‌زمینی (با پوست)، ۹۱۹ میلی‌گرم پتاسیم برای یک سیب‌زمینی پخته متوسط
ماهی سالمون (تازه، پخته شده)، ۷۶۳ میلی‌گرم پتاسیم برای یک فیله کوچک
اسفناج (پخته شده از تازه)، ۵۹۱ میلی‌گرم پتاسیم فقط در نصف فنجان
طالبی (خام)، ۴۱۷ میلی‌گرم پتاسیم در هر ۱ فنجان
شیر (گاو، ۱٪)، ۳۸۸ میلی‌گرم پتاسیم در هر ۸ اونس
لوبیا چیتی (پخته شده)، ۳۷۳ میلی‌گرم پتاسیم در هر نصف فنجان.

متخصصان موافق بودند که بهترین راه برای حمایت از فشار خون و سلامت قلب، تمرکز بر کاهش سدیم و افزایش فعال پتاسیم از طریق غذاهای کامل است.

در مورد مباحث مربوط به غذاهای کامل در مقابل مکمل‌ها، موضع پیانکو واضح بود:

«من همیشه به بیمارانی که نیاز به افزایش مسئولانه پتاسیم خود دارند، غذاهای غنی از پتاسیم را به مکمل‌ها توصیه می‌کنم. من از این اصطلاح به صورت مسئولانه استفاده می‌کنم زیرا باید بر اساس توصیه متخصص قلب باشد نه بر اساس یک پست اینستاگرام.»

چه کسانی نباید پتاسیم خود را افزایش دهند؟

کارشناسان موافقند که افراد در صورت داشتن بیماری‌های زمینه‌ای یا مصرف داروهایی که بر تعادل مواد معدنی تأثیر می‌گذارند، باید با یک متخصص پزشکی مشورت کنند.

پیانکو گفت که افراد نباید افزایش مصرف پتاسیم خود را به عنوان یک «نسخه یکسان برای همه» در نظر بگیرند.

او گفت: «افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه یا نارسایی قلبی فقط باید پس از مشورت با متخصص قلب خود، پتاسیم خود را از طریق تغییرات غذایی یا قرص افزایش دهند.»

هرناندز با تایید این موضوع گفت: «کسانی که به هایپرکالمی مزمن (سطح بالای پتاسیم خون) مبتلا هستند، نباید بدون مشورت با پزشک یا متخصص تغذیه، پتاسیم رژیم غذایی خود را افزایش دهند.»

پیانکو افزود: «همچنین، برخی داروها مانند مهارکننده‌های ACE با پتاسیم اضافی تداخل خوبی ندارند زیرا پتاسیم اضافی می‌تواند باعث آریتمی‌های خطرناک شود.»