
اخیراً، جمعآوری دادهها باعث شده است که محققان تفکر خود را در مورد چگونگی قرار گرفتن کلسترول غذایی - و تخممرغ - در یک الگوی غذایی سالم گسترش دهند. پروفسور لیندا ون هورن، رئیس بخش تغذیه در بخش پزشکی پیشگیری در دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورث وسترن در شیکاگو، گفت: "ما به طور قابل توجهی پیشرفت کردهایم. و ما با یادگیری بیشتر، در مورد این مسائل پیش میرویم."
تغییر میتواند گیجکننده باشد. بنابراین در اینجا به چند سوال رایج پاسخ داده شده است.
آیا کلسترول غذایی و کلسترول خون یکسان هستند؟
خیر. کلسترول غذایی در غذا یافت میشود. کلسترول خون - که شامل HDL ("خوب") و LDL ("بد") میشود - یکی از هشت معیار ضروری سلامت قلب است که توسط انجمن قلب آمریکا شناسایی شده است. رژیم غذایی سرشار از چربی اشباع میتواند منجر به افزایش سطح کلسترول LDL و در ادامه منجر به تجمع پلاک در دیوارههای شریانهای شما شود. این امر جریان خون را محدود میکند و میتواند منجر به حمله قلبی یا سکته مغزی شود.
پزشک شما میتواند سطح کلسترول خون شما را با آزمایش خون بررسی کند.
کلسترول غذایی چیست؟
کلسترول غذایی از غذاهای حیوانی میآید. طبق توصیه علمی انجمن قلب آمریکا در سال ۲۰۱۹ در مورد کلسترول غذایی و خطر بیماریهای قلبی عروقی - که ون هورن در نگارش آن نقش داشت - گوشت پرچرب، تخممرغ، کره و لبنیات پرچرب منابع اصلی آن هستند. ون هورن گفت: این ماده به ویژه در گوشتهای فرآوری شده - "سوسیس، برگر، هات داگ یا غذاهای مشابه" - فراوان است.
کلسترول غذایی همچنین میتواند در محصولات پخته شده با تخممرغ، کره یا خامه یافت شود.
اگرچه زمانی کلسترول غذایی به عنوان یکی از عوامل بیماری قلبی شناخته میشد، اما در توصیه علمی سال ۲۰۱۹ آمده است که مطالعات به طور کلی از ارتباط بین کلسترول غذایی و خطر بیماریهای قلبی عروقی پشتیبانی نکردهاند.
چقدر کلسترول غذایی میتوانم بخورم؟
اگرچه دستورالعملهای غذایی فدرال قبلی توصیه میکردند که مصرف کلسترول غذایی را به ۳۰۰ میلیگرم در روز محدود کنید، دستورالعملهای فعلی در عوض پیشنهاد میکنند که مصرف کلسترول غذایی را "تا حد امکان کم نگه دارید بدون اینکه کفایت تغذیهای رژیم غذایی را به خطر بیندازید." خبر خوب این است که این امر جایی برای انعطافپذیری باقی میگذارد. اما خوردن تمام کلسترول غذایی مورد نظر شما، یک راه عبور آزاد نیست.
اما ون هورن گفت، تمرکز بر یک عدد یا فقدان شواهدی که کلسترول غذایی را به خطرات سلامتی مرتبط میکند، میتواند یک اشتباه باشد. به این دلیل است که غذاهای سرشار از کلسترول غذایی، معمولاً چربی اشباعشده زیادی نیز دارند. استثنائات تخممرغ و صدف، مانند میگو و خرچنگ دریایی هستند. صدف با وجود کلسترول غذایی بالا، در صورت سرخ نشدن نسبتاً سالم است.
به طور کلی، ون هورن گفت، "تحقیقات نشان داده است که شما واقعاً نمیتوانید کلسترول غذایی را از کل چربی دریافتی جدا کنید." و خوردن بیش از حد چربی اشباعشده - همراه با قند و سدیم زیاد و فیبر خیلی کم - خطر بیماری قلبی را افزایش میدهد.
ون هورن گفت، به جای اینکه به این فکر کنید که چقدر کلسترول غذایی میتوانید از رژیم غذایی خود حذف کنید، سعی کنید به خوردن یک رژیم غذایی سالم و کامل، با مقدار زیادی میوه و سبزیجات، غلات کامل، منابع سالم پروتئین و لبنیات کمچرب یا بدون چربی فکر کنید.
به عبارت دیگر: ون هورن گفت، اگر رژیم غذایی سالمی دارید، کمی کره (و ۳۱ میلیگرم کلسترول غذایی در هر قاشق غذاخوری) روی نان تست شما نباید خطر بزرگی ایجاد کند.
او گفت، در حالی که غذاهای غنی از کلسترول توصیه نمیشوند، "وقتی استثنا هستند و نه قاعده، بهتر است به عنوان یک منبع غذایی تحمل شوند."
آیا این به آن معناست که میتوانم تخممرغ بخورم؟
ابتدا، به عقب برگردید و بخشی را که در مورد اهمیت یک رژیم غذایی سالم و کامل است، بخوانید.
یک تخممرغ بزرگ و کامل حاوی حدود ۲۰۰ میلیگرم کلسترول غذایی است. به همین دلیل، ون هورن گفت که زمانی عاقلانه بود که بیش از دو یا سه زرده در هفته مصرف نشود. سفیده تخممرغ کلسترول غذایی بالایی ندارد.
اما تحقیقات در مورد اثرات تخممرغ با این واقعیت پیچیده شد که تخممرغها اغلب با غذاهای پرچرب مانند بیکن، سوسیس و کره خورده میشوند. ون هورن گفت، این روزها، اگر سطح کلسترول LDL شما پایین باشد، بسته به محتوای کلی رژیم غذایی، مصرف چند تخممرغ در هفته قابل تحمل تلقی میشود.
در توصیههای علمی سال ۲۰۱۹ آمده است که افراد سالم میتوانند روزانه تا یک تخممرغ کامل یا معادل آن را در رژیم غذایی خود بگنجانند. با توجه به فواید تغذیهای و راحتی، افراد مسن با سطح کلسترول سالم میتوانند دو عدد مصرف کنند.
اگر کلسترول خونم بالا باشد چه؟
ون هورن گفت هر کسی که سطح کلسترول LDL بالایی دارد باید کاهش منابع چربی اشباع و کلسترول غذایی را در نظر بگیرد، زیرا به نظر میرسد که این دو با هم به احتمال بیشتری در ایجاد پلاک شریانی نقش دارند. این امر به ویژه در بین افرادی که اضافه وزن، چاقی یا سایر عوامل خطر دارند، نگران کننده است.
برخی از افراد از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به سطح کلسترول خون بالا هستند. ون هورن گفت، متخصصان مراقبتهای بهداشتی اغلب به چنین بیمارانی توصیه میکنند که به آنچه میخورند توجه بیشتری داشته باشند، وزن خود را کنترل کنند و سطح فعالیت بدنی خود را افزایش دهند.
او گفت، افرادی که سطح کلسترول خون سالمی دارند باید بدانند که با افزایش سن، خطر ابتلا به این بیماری افزایش مییابد و تحمل آنها برای غذاهای ناسالم میتواند تغییر کند.
بنابراین، ون هورن گفت، بهتر است تأکید بر "غذاهای گیاهی بیشتر، از جمله غلات کامل، میوهها و سبزیجات تازه، همراه با ماهی بیشتر، با توجه به کالری و فعالیت بدنی منظم" را حفظ کنند.
چرا توصیههای مربوط به کلسترول غذایی در طول سالها تغییر کرده است؟
دانشمندان چیزهایی یاد میگیرند.
ون هورن گفت، دههها پیش، تحقیقات تغذیهای بر روی یک ماده مغذی یا یک غذای خاص متمرکز بود. او گفت: «تحقیقات تغذیهای این تمرکز را به کلیت وسیعتر الگوهای غذایی و فراوانی غذا تغییر داده است. از آنجایی که هیچ کس یک ماده مغذی یا یک غذا را به صورت جداگانه نمیخورد، مصرف کلی غذا در طول روز، هفته یا سال بر عوامل بیولوژیکی تأثیر میگذارد. این عوامل شامل کلسترول خون، فشار خون، قند خون - تمام عوامل خطری که برای جلوگیری از بیماری قلبی بررسی، ارزیابی و مطالعه میشوند - هستند.»
ون هورن گفت، در حالی که کلسترول غذایی همچنان برای محققان مهم است، اکنون نگرانی کمتری وجود دارد. او گفت، به این دلیل است که سطح کلسترول خون آمریکاییها به طور متوسط در دهههای اخیر کاهش یافته است و بخشی از این به لطف داروهای استاتین و درک بهتر از رژیم غذایی است.
او گفت: «حالا، مزیت چشمگیر رژیم غذایی سرشار از غذاهای گیاهی همچنان ادامه دارد. معمولاً این غذاها منابع بالایی از کلسترول غذایی نیستند.»
به عبارت دیگر، غذاهایی که زمانی به دلیل محتوای بالای کلسترول غذایی از آنها اجتناب میشد، فقط از محصولات حیوانی میآیند و هنوز هم نباید محور رژیم غذایی شما باشند.
اما اکنون این موضوع حل شده است، درست است؟
رژیم غذایی و کلسترول غذایی همچنان موضوعات مهمی در تحقیقات تغذیهای هستند. ون هورن خاطرنشان کرد که مؤسسات ملی بهداشت در حال حاضر بودجه مطالعه «تغذیه برای سلامت دقیق» را تأمین میکند. ون هورن گفت، این مطالعه نویدبخش کشف روابط بین آنچه میخوریم، میکروبیوم درون بدن ما و نشانگرهای زیستی برای ارزیابی وضعیت سلامتی است که «قبلاً هرگز به طور جامع و سیستماتیک مانند الان مورد مطالعه قرار نگرفتهاند».
هدف اصلی این مطالعه شناسایی راههای پیشگیرانه برای تطبیق توصیههای تغذیهای با نیازهای ژنتیکی، سبک زندگی و محیطی هر فرد برای دستیابی به سلامت بهتر در طول عمر است.
او گفت: «پس منتظر باشید.»